حضرت علی (ع)
اگر روزی پیر به راه مانده ای را دست گرفتی و به زندگی اش گرمی بخشیدی ، اگر روزی یتیم بچه ای را گریان یافتی و به سویش شتافتی تا اشک از گونه اش بزدایی ، اگر ساعتی توقف نمودی تا کاروان زندگی دیگری سرعت بگیرد ، اگر دقیقه ای به خاطر از پا افتاده ای زانو بر زمین نهادی و او را تکیه گاه گشتی و بالاخره اگر لحظه ای غمگین گشتی به خاطر شادی دیگری ...
آنگاه خوشحال باش که رهروی راه حقیقتی ، لبخند بزن که تو انسانی و شاد زندگی کن که شادی تو یک شادی حقیقی است .
آنگاه خوشحال باش که رهروی راه حقیقتی ، لبخند بزن که تو انسانی و شاد زندگی کن که شادی تو یک شادی حقیقی است .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۸۶ ساعت 19:3 توسط دروغگو
|