کی اشکاتو پاک می کنه شبا که غصه داری

دست رو موهات کی می کشه وقتی منو نداری

شونه ی کی مرهم هق هقت میشه دوباره

از کی بهونه می گیری شبای بی ستاره

برگ ریزونای پاییز کی چشم به راهت نشسته

از جلو پات جمع می کنه برگای زرد و خسته

کی منتظر می مونه حتی شبای یلدا

تا خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردا

کی از سرود بارون قصه برات می سازه

از عاشقی می خونه وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون چشماشو هم می زاره

نکنه ستاره ای بیاد یاد تو رو نیاره

کی اشکا تو پاک می کنه شبا که غصه داری

دست رو موهات کی می کشه وقتی منو نداری

شونه ی کی مرهم هق هقت می شه دوباره

از کی بهونه می گیری شبای بی ستاره